Geçenlerde ‘iyilik elçilerini’ tanıyana kadar Hizmet hareketine dair şüpheleri olan bir arkadaş, Hizmet’i bilenler için gayet olağan eğitim faaliyetlerinin çeşitliliğini ve sürekliliğini duyunca “Ülkede 20 kız okutan kahraman ilan edilirken siz bunları kimseye anlatmayarak büyük hata ediyorsunuz.” dedi.
Her ne kadar fedakârlık isteyen bu işlere emek verenler dünyevî bir karşılığın peşinde olmasalar da insanların çıkarını hesaplamadan arkadaşlık bile etmediği bir dünyada aslında bu eleştiride haklılık payı vardı.
Kimse Yok mu (KYM), pazartesi hakkındaki karalamalara karşı bir bilgilendirme toplantısı yaptı. Zira Somali için yapılan bağışların sömürüldüğü iddiaları fos çıkınca gözünü hırs bürümüş, vicdanını intikam hissinin perdelediği muktedirler bu kez KYM’nin bağış toplamasını engellemek için “kamu yararı statüsünü” kaldırmaya teşebbüs ediyorlar iddiası tedavüle girmişti. KYM’nin Kenya’da yaptırdığı kompleksin resimlerine bakarken içim ürperdi. Bir an bir KYM davetiyle gittiğim Burundi ve Kenya’daki faaliyetleri, orada yardım alan yetimlerin yüzlerini, bir paket bisküvi ile yüzü gülen kadınları hatırladım. Din ve etnik köken ayırt etmeksiniz Erdoğan’ın çok kullandığı tabirle “yaradılanı yaradan’dan ötürü” sevdikleri için herkese yardım götüren KYM’nin elinden kamu yararı statüsünü almanın kime faydası olabilirdi? Hadi ben ve benim gibi beyni yıkanmışlar (!) farz edelim ki KYM’ye gözü kapalı yardım ediyor ama yardım adı altında sömürü yapılması her zaman ihtimal dahilinde olduğundan diğer herkes için didik didik incelendiği halde tek bir kusuru bulunamayan KYM’nin teftişleri ortada (canı yanacak kadar verenlerin yanında bizimkilerin lafı bile olmaz ama KYM’ye SMS’le gönderilen 5 TL’nin bile doğru yerlere gittiğine eminim).
Kocaman global bir hareketin bağlantılarından, özellikle linç kampanyası öncesinde faydalanmak isteyenler olabilir, ki bu sürecin bir faydası da fırsatçıların ayıklanması oldu ama tanıdığım hiçbir hakiki Hizmet gönüllüsünde şahsî çıkar endişesi görmediğimden Afrika’ya gitmeden de Hizmet’in fedakârlıklarını takdir ediyordum. Ne var ki diplomatlarımızın bile sokağa zor çıktığı Somali’de halktan biri gibi dolaşan, Afrikalılara kardeşi gibi sarılan KYM Afrika temsilcisi Orhan Bey’i tanıdıktan sonra KYM’nin nasıl 113 ülkede aktif olabildiğini anladım. KYM’nin kamu yararı statüsünün kaldırılması çabasına tepkileri birileri para meselesi gibi lanse etmeye çalışacaktır. Bu işler için para elbette gerekli ama yeterli değil. Önce insanlığa hizmeti seven bir ruh, tabiri caizse bir aşk gerekiyor. Her ne kadar bu hizmetleri hayranlıkla takip eden biri olsam da doğrusu bu derece fedakârlığın kendimde olduğunu sanmıyorum. Belki de hazzın birinci amaç haline geldiği bir dünyada kaçınılmaz sonuç olarak rahatı ilk sıraya yerleştirenlerin yapamadıklarını yaptıkları için bu insanları daha çok takdir ediyor, hizmetlerinin önünün kesilmesine isyan ediyorum.
Gelin KYM’nin faaliyetlerinden sadece bir kaçına bakalım. Zira tüm yaptıkları bu köşeye sığmaz. Filipinler’deki tayfun sonrası KYM başkan yardımcısından teşekkür mektubu almış. Pakistan’da sel sonrası 7 milyon dolara İkbaliye isimli bir şehir kurmuş. Suriyeli göçmenler için tam 28 milyon dolar harcamış. ‘Hizmet, Kürtler’in dertlerine duyarlı değil’ propagandasının aksine Erbil’de daha yeni Barzani Vakfı ile birlikte IŞİD’den kaçanlara gıda yardımı dağıtmış. Afrika’da on yılda 27 bin kişinin katarakt ameliyatını gerçekleştirmiş. Sadece 2010-2013 arası 9 ülkede 435 su kuyusu açmış. Su kuyusunun önemini su için kilometrelerce yürümek zorunda kalanlara sormak lazım.
Hükümetin tıpkı Türk okullarında olduğu gibi kapatmaya çalışarak kendi bindiği dalı kestiği KYM de Türkiye’nin yumuşak gücünün unsurlarından biri. Kimsesizlerin kimsesi olmaya çabalayan KYM’ye zarar vermek için hem vicdan hem akıl tutulması yaşamak gerek.
İyi ki kimse var!
Kaynak: http://www.zaman.com.tr/sevgi-akarcesme/iyi-ki-kimse-var_2247533.html
