និក្ខេបបទសរសេរស្តីពីលោកហ្វាត់ហុលឡោះ ហ្គូលែន

«តើអ្នកគិតថា អ្នកនឹងចូលថានសួគ៌ឬ ខណៈដែលការសាកល្បងទាំងឡាយដែលអ្នកមុនៗធ្លាប់ប្រឈមពុំទាន់ធ្លាក់ដល់អ្នកផងនោះ ពួកគេត្រូវបានប៉ះទង្គិចដោយគ្រោះកំណាច ជំងឺរាតត្បាត និងទុក្ខភ័យ ហើយពួកគេត្រូវញ័ររន្ធត់ រហូតដល់រ៉សូល(ព្យាការី) និងអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយអង្វរថា៖ ពេលណាទៅជំនួយរបស់អល់ឡោះមកដល់? ដឹងចុះថាជំនួយអល់ឡោះគឺនៅជិតបង្កើយ» (2:214)។

តើអ្វីទៅជាទុក្ខវេទនានិងការឈឺចិត្ត?
លោក Fethullah Gülen និយាយថាទុក្ខវេទនា និងការឈឺចាប់ជាផ្លូវដ៏សំខាន់ឆ្ពោះទៅកាន់គោលដៅ និងលទ្ធផលដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។ អ្នកធ្វើដំណើរម្នាក់ដែលឆ្ពោះទៅរកការពិតត្រូវបានសំអាតដោយទុក្ខវេទនា នឹងក្លាយជាបរិសុទ្ធដោយសារវា ហើយទទួលបានខ្លឹមសារក៏ដោយសារវាដែរ។ បើសិនគ្មានការឈឺចាប់ យើងមិនអាចនិយាយបានថាភាពពេញលក្ខណៈ និងការរួបរួមឋិតក្នុងដួងវិញ្ញាណតែមួយបានឡើយ។
គ្រប់បុព្វហេតុធំៗ និងគោលដៅពិតទាំងឡាយ ត្រូវលាតត្រដាងក្នុងស្រមោលនៃភាពខ្វះខាត ទុក្ខវេទនា និង ការឈឺចាប់។ វាគ្មានការពិតដ៏អស្ចារ្យ និងគំរូដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមណាដែលទទួលបាន ដោយគ្មានការប្រឈមនឹងការលំបាក និង អត់ទ្រាំនឹងការភាពខ្វះខាតនោះឡើយ។
បុព្វហេតុមួយទាមទារ ទុក្ខវេទនា និងការឈឺចាប់
ការបម្រើក្នុងឥស្លាម និងជោគជ័យក្នុងវិថីនេះតែងតែកើតឡើងតាមវិធីតែមួយដូចគ្នា ដូច្នេះយើងត្រូវអត់ទ្រាំនឹងសេចក្តី
វេទនា និងការឈឺចាប់ច្រើនបែបច្រើនយ៉ាង។ ឧទាហរណ៍នៃជីវិតដែលប្រកបដោយការឈឺចាប់ និង​ទុក្ខវេទនាក្នុងពេលដើរលើផ្លូវរបស់អល់ឡោះ ក៏ត្រូវបានគេមើលឃើញក្នុងដំណើរជីវិតពិតរបស់ព្យាការី និងមនុស្សនៅសតវត្សមុនៗផងដែរ។
ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើពាក្យនិយាយទៅកាន់ព្យាការី នូហ (Noah) ដោយកុលសម្ព័ន្ធរបស់គាត់ ត្រូវបាននិយាយមកកាន់យើងនៅតាមផ្លូវវិញ ហើយប្រសិនបើពួកគេមើលងាយចំអកមកកាន់ដោយចរឹកបែប យើងនឹងរងការឈឺចាប់ជាខ្លាំងជាមិនខាន។ អ្នកនាំសារម្នាក់នេះឋិតក្នុងចំណោមព្យាការីធំៗទាំងប្រាំ។ គាត់បានទៅជួបមនុស្សម្តងម្នាក់ៗហើយប្រាប់គេឲ្យនិយាយថា​ «ចូរនិយាយថា គ្មានអាទិទេពណាផ្សេងពីអល់ឡោះ ហើយត្រូវបានសង្គ្រោះ»។ មនុស្សពេលខ្លះចងជើងគាត់ហើយអូសគាត់។​…

ឱពួកអ្នកដែលមានជឿ! ចូរអ្នកគោរពតាមអល់ឡោះ គោរពតាមរ៉សូល(អ្នកនាំសារ) និងមេដឹកនាំដែលពួកអ្នកបានជ្រើសរើស។ ប្រសិនបើពួកអ្នកខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងរឿងអ្វីមួយ ចូរអ្នក យកអល់ឡោះ(គួរអាន) និងរ៉សូល(Hadith)ជាគោលបង្អែក បើអ្នកពិតជាមនុស្សដែលមានជំនឿនឹងអល់ឡោះ និងថ្ងៃចុងក្រោយប្រាកដមែន។ នេះជាជំរើសមួយដ៏ល្អ និង សមរម្យក្នុងការសម្រេចចិត្ត (4:59)។
ក្នុងវចនានុក្រម ការប្រគល់ខ្លួន itaat មានន័យថា ការដាក់ក្រោមចំណុះ ការចុះចាញ់ និង ការធ្វើតាមការ បញ្ជា។ Taat ក៏ចេញពីឬសគុលតែមួយដែលសំដៅលើការសម្រេចកិច្ចការតាមបញ្ជា។ ពាក្យផ្ទុយពីនេះគឺ ការមិនគោរព។
ក្នុងគម្ពីរ ពាក្យនេះត្រូវបានលើកឡើងជាច្រើនសារដែលមានន័យថាការស្តាប់តាមបង្គាប់ដោយក្តីស្មោះត្រង់ និង អនុវត្តតាមបទបញ្ជា របស់អល់ឡោះ និងព្យាការី។
អ្នកមានជំនឿត្រូវរីករាយជាមួយនឹងភាពជាព្យាការី និង ផ្លូវ sunnah ដ៏ត្រឹមត្រូវ។ គេមិនត្រូវឆ្ងល់ ឬ មានមន្ទិលអ្វីទាក់ទងនឹងការដាក់ចំណុះនេះទេ។ ក្នុងសង្គម មនុស្សត្រូវមានសេចក្តីស្មោះត្រង់ និង ការដាក់ខ្លួនឲ្យនៅក្រោមការគ្រប់គ្រង ដើម្បីបញ្ជៀសភាពវឹកវរ និង បែកបាក់គ្នា។ បើមិនដូច្នេះទេ សង្គមនឹងមានភាពចលាចល។
តើអល់ឡោះពន្យល់ពីការដាក់ខ្លួនក្រោមចំណុះដល់យើងដោយរបៀបណា?
នៅក្នុងគម្ពីរគួរអាន ពាក្យថា ចំណុះមានចំនួន មួយរយម្ភៃប្រាំបួនដង។ ពាក្យនេះត្រូវប្រើដោយយកន័យដើមរបស់វា គឺ «គោរពតាមនរណាម្នាក់ ឬ ធ្វើតាមបញ្ជា»។…

ប្រសិន​បើ​យើង​សង្កេត​មើល​ប្រវត្តិ​សា​ស្រ្ត​របស់​មនុស្សជាតិ​នោះ​ យើងនឹងឃើញថា នៅពេលដែល មនុស្សដើរផ្លូវខុសពីភាពអៀនខ្មាស និងបានជ្រើសផ្លូវដែលមិនបរិសុទ្ធនោះ ពួកគេនឹងជួបបញ្ហា និងមហន្តរាយ ដែលធ្វើឲ្យពួកគេបាត់បង់អ្វីៗទាំងអស់។ អ្នកដែលដើរចេញពីក្តីអៀនខ្មាស —គឹដើរចេញពីស្នូលសំខាន់របស់ខ្លួន។ ក្នុងសារដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ដែលមានក្នុងគម្ពីរគួរអាន ក៏បានរំលឹកពីអារ្យធម៌ដួលរលំ ដោយសារតែខ្វះភាពអៀនខ្មាសផងដែរ។ «ជាការពិតណាស់ យើងបានធ្វើការសាកល្បងរួចហើយចំពោះមនុស្សនៅជំនាន់មុនពួកគេ។ អល់ឡោះដឹងច្បាស់ណាស់ចំពោះនរណាដែលមានជំនឿដ៏ពិតប្រាកដ។ ហើយដឹងច្បាស់ណាស់ចំពោះពួកដែលភូតកុហក។» (al-Ankabut 29:3)។​ យើងអាចធ្វើជាមនុស្សរម្យទម និង បរិសុទ្ធបានលុះត្រាតែយើងមិនធ្វើតាមចិត្តតណ្ហារបស់ខ្លួន ដែលនេះគឺជាកាតព្វកិច្ចសីលធម៌របស់ យើង។
តើយើងគួរតែធ្វើបែបណាដើម្បីការពារភាពបរិសុទ្ធរបស់យើង និងធ្វើជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានភាពរម្យទម ? លក្ខខណ្ឌសំខាន់ៗទាំងអស់ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងប្រធានបទនេះត្រូវបានលើកឡើងដោយ លោក Fethullah Gulen និងអ្នកដើរតាមគាត់ ក៏ដូចជាក្នុងសៀវភៅរបស់គាត់ផងដែរ។ នេះជាចំណុចសំខាន់មួយចំនួន៖
១. ភាពធុញទ្រាន់មិនមែនជាមូលហេតុនាំឲ្យអស់ភាពបរិសុទ្ធឡើយ
ជាទូទៅ ភាពធុញទ្រាន់កើតឡើងដោយសារតែទឹកចិត្តមិនស្កប់ស្កល់របស់មនុស្ស ដោយសារតែមិនបង្កើត ទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់លោក មិនអនុវត្តតាមច្បាប់សាសនា និងមិនបានភ្ជាប់ខ្លួនទៅនឹងភាពជាខ្ញុំបម្រើ។ មនុស្សប្រភេទនេះជាអ្នកបង្កើតផ្លូវសម្រាប់ពពួកបិសាច។
យកល្អ យើងគួរតែចៀសវាងប្រព្រឹត្តអំពើដូច្នោះ ព្រោះវាជាទង្វើទាញអំពើបាបហូរដូចជាទឹកជំនាន់។
ចូលប្រព្រឹត្តអំពើល្អជានិច្ចគ្រប់កន្លែងដែលអ្នកឆ្លងកាត់។ សិស្សជាទីគោរពរបស់ព្យាការី និយាយតែពាក្យពិត និងយុត្តិធម៌ជានិច្ច។ Abu Bakr, Umar ibn al-Khattab និងAbu Dharr (សូមអល់ឡោះស្រឡាញ់ពេញចិត្តពួកគេ) សុទ្ធតែធ្លាប់ធ្វើបែបនេះ។…

ប្រាកដណាស់ វាពិតជាពិបាកក្នុងការរក្សាភាពបរិសុទ្ធ នៅពេលដែលសង្គមពោរពេញទៅដោយ ភាពមិនអៀនខ្មាស។ វាជារឿងធម្មតានៅពេលដែលយើងលឺពាក្យទាំងនេះពីយុវជនរបស់យើង៖ «ខ្ញុំគ្មានភាពអត់ធ្មត់នោះទេ នេះគឺជាបញ្ហារបស់ខ្ញុំ។ ភាគច្រើន ខ្ញុំមិនអាចរក្សាភាពបរិសុទ្ធរបស់ខ្ញុំបាន និងមិនអាចគ្រប់គ្រងខ្លួន​ឯងបានទេ។ ខ្ញុំធ្លាក់ចូលក្នុងអំពើបាប។ ខ្ញុំបានសន្យានឹងខ្លួនឯងថានឹងមិនធ្វើបែបនេះទេ តែជាអកុសល ខ្ញុំមិនអាចរក្សាពាក្យសន្យារបស់ខ្ញុំបាន។»
អ្នកបង្កើតលោកដ៏ជ្រះថ្លាបានប្រទានកិត្តិនាម និងលក្ខណៈសម្បត្តិប្រពៃរបស់លោកមកកាន់ខ្ញុំបម្រើរបស់លោក ប្រៀបដូចជាតំណក់ទឹកដែលបណ្តក់ក្នុងមហាសមុទ្រដូច្នោះដែរ។ ឧទាហរណ៍ លោកគឺមហាអនុគ្រោះ ដូច្នេះយើងក៏ទទួលបានលក្ខណៈសម្បត្តិ ពោលគឺការចេះអនុគ្រោះដល់អ្នកដទៃ។ ដូចគ្នានេះដែរ ជាមួយនឹងឆន្ទៈឯករាជ្យរបស់មនុស្ស នោះក៏ជាផ្នែកតូចមួយនៃឆន្ទៈរបស់អល់ឡោះផងដែរ ។ យើងមានជម្រើសក្នុងការបំភ្លឺជីវិតរបស់យើងដែលមានភាពងងឹត និងជ្រើសរើសថាតើខ្លួនចង់មានសំណាង ឬមិនមានសំណាង។
ចូរពិចារណាពីរាជវាំងមួយ ដែលជាស្នាដៃមហិមាបំផុតក្នុងពិភពលោក។ យើងអាចរកឃើញអ្វីៗទាំងអស់ក្នុងរាជវាំងនោះ។ ការរៀបចំក្នុងរាជវាំងមើលទៅពិតជាស្អាត និងថ្លៃថ្នូរជាទីបំផុត។ ពន្លឺភ្លើងស្រស់ស្អាតជាច្រើនត្រូវបានបំភ្លឺក្នុងសាលវាំងនោះ។ ប្រសិនបើក្នុងដៃអ្នកមានឧបករណ៍បញ្ជាដែលអ្នកគ្រាន់តែចុច បូតុង«ជ្រើសរើស» អ្វីដែលអ្នកប៉ងនឹងបង្ហាញខ្លួននៅមុខអ្នកភ្លាមមួយរំពេចន៍។
ករណីដូចគ្នាដែរ អ្នកមានឧបករណ៍បញ្ជាពន្លឺក្នុងដៃ បើសិនជាអ្នកចុចបូតុង«បើក» ពន្លឺនឹងបង្ហាញផ្លូវដល់អ្នក។ ប្រសិនបើ អ្នកចុចបូតុង «បិទ» នោះវានឹងងងឹតទាំងអស់។ បន្ទាប់មកអ្នកនឹងស្តីបន្ទោសឲ្យម្ចាស់រាជវាំងនោះជាមិនខាន។ ចូរសំគាល់មើលទៅថា អ្នកមានឧបករណ៍សំរាប់បញ្ជាក្នុងរាជវាំងមួយ ដែលជារាជវាំងធំប៉ុនផែនដី ហើយឧបករណ៍បញ្ជានោះគឺជាឆន្ទៈជ្រើសរើសរបស់អ្នក។ បើសិនជាអ្នកនិយាយថា«ទេ»មានន័យថាអ្នកបដិសេធចិត្តសប្បុរសនោះ ហើយចោទប្រកាន់ម្ចាស់រាជវាំង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយបើសិនជាអ្នកនិយាយថាអ្នកកំពុងប្រើឧបករណ៍បញ្ជាដែលអ្នកមានស្រាប់ នោះវាជាការគួរឲ្យខ្មាសអៀនបំផុតចំពោះខ្លួនឯងលើផែនដីនេះ។
អ្នកបង្ហាញផ្លូវរាជវាំងនោះបាននិយាយថា៖ «មិនត្រូវងាកមើលជាលើកទី ២ ទេ។ ងាកលើកទីមួយ…

•​ភាពបរិសុទ្ធគឺ​ល្បាយដែលត្រូវបានផ្សំឡើងដោយកិត្តិយស សេចក្តីជ្រះថ្លា និង ភាពស្មោះត្រង់។ ប្រសិនបើគេប្រើវាជាគ្រឿងបូកខាងក្រៅអាគារ គេស្ទើតែមិនឃើញថាអាគារនោះប្រេះឬចាស់ឡើយ។
•​ភាពបរិសុទ្ធគឺជាចរិតលក្ខណៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងគុណតម្លៃសំខាន់បំផុតរបស់វីរៈជន។ ដូចគ្នានេះដែរវីរៈជនឋិតក្នុងស្ថានភាពអាក្រក់បំផុតគឺ អ្នកដែលមានសេរីភាពហួសហេតុ និង បានអ្វីដោយងាយៗ ដោយមិនខ្វល់ពីភាពបរិសុទ្ធ។
•អ្វីដែលធ្វើឲ្យ​ស្រ្តីមានតម្លៃ និងមានកិត្តិយសគឺភាពបរិសុទ្ធរបស់នាង។ អ្នកដែលមិនខិតខំការពារកិត្តិយសរបស់ខ្លួន និងមុខមាត់គ្រួសាររបស់ខ្លួនទេនោះ ពួកគេមិនអាចការពារកិត្តិយសរបស់ជាតិបានទេ។
•ភាព​បរិសុទ្ធគឺមានតម្លៃខ្លាំងណាស់សម្រាប់ប្រទេសជាតិ ដែលជាធាតុមួយយ៉ាងសំខាន់ក្នុងចំណោមធាតុសំខាន់ៗផ្សេងៗទៀត។
•​ភាពបរិសុទ្ធអាចប្រៀបធៀបទៅនឹងពេជ្រដែលមានតម្លៃឥតឧបមា ហើយវាគប្បីត្រូវបានគេគាំពារយ៉ាងតឹងរឹង។
•​វាពិតជាពិបាកក្នុងការជឿជាក់លើមនុស្សដែលមិនឲ្យតម្លៃដល់ភាពបរិសុទ្ធ និងអ្នកដែលមិនកាពារភាពបរិសុទ្ធរបស់ខ្លួន។
•​សត្វប្រចៀវមិនចូលចិត្តពន្លឺទេ។ ដូចគ្នានេះដែរ មនុស្សមិនស្មោះត្រង់មិនចូលចិត្តប្រព័ន្ធជំនឿ មនុស្សល្ងង់មិនចូលចិត្តចំនេះដឹងវិទ្យាសាស្រ្ត ភាពអសីលធម៌មិនចូលចិត្តសីលធម៌ អ្នកដែលគ្មានភាពបរិសុទ្ធ មិនចូលចិត្តភាពបរិសុទ្ធទេ។

បន្ទាប់ពីគាត់បានស្វាគមន៍អ្នកទូរសព្ទចូលរួមក្នុងកម្មវិធីរបស់គាត់ មាន ស្ត្រីវ័យក្មេងម្នាក់បានសួរសំណួរដែលទាក់ទងនឹងដែនកំណត់តាមទូរសព្ទថា៖ «ខ្ញុំ និងមិត្តរបស់ខ្ញុំពីសាលាជាមួយគ្នា ចង់រៀបការតាមរបៀបសាសនា តែមិនផ្លូវការ។ តើអ្នកគិតដូចម្តេចចំពោះអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលឪពុកម្តាយមិនដឹង?តើអ្វីដែលអ្នកត្រូវណែនាំ?
ដោយខ្ញុំដឹងថាអាពាហ៍ពិពាហ៍បែបនេះនឹងធ្វើឲ្យពួកគេស្តាយក្រោយជាខ្លាំង ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំប្រហែលជា និយាយសម្តីធ្ងន់បន្តិចហើយ។ ខ្ញុំឆ្លើយថា៖ « ខ្ញុំមិនគាំទ្រការសំលាប់ខ្លួនណាទាំងអស់។ ការផ្សងនឹងគ្រោះថ្នាក់រៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ដោយមិនប្រាប់ឪពុកម្តាយឲ្យដឹង និងមិនទាន់បញ្ចប់ការសិក្សារបស់ ខ្លួន ដែលវានឹងអាចធ្វើឲ្យនាងសម្លាប់ខ្លួន ឬទទួលរងអំពើអាក្រក់នានា។ ស្ថានភាពបែបនេះ ប្រហែលជាមិនបានប៉ះពាល់អ្វីដល់បុរសទេ តែសម្រាប់ស្រ្តីវិញ វាអាចនាំឲ្យមានលទ្ធផលអាក្រក់។
នាងបន្តសួរថាតើអាចនឹងមានដំណោះស្រាយចំពោះបញ្ហានេះទេ។ ខ្ញុំក៏បន្តនិយាយថា៖ «មាន! ដំណោះស្រាយនោះគឺរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ដោយស្របច្បាប់។ តាមវិធីនេះ អ្នកអាចធានាពីសុវត្ថិភាព របស់អ្នក និងបន្ធូរអម្រែករបស់ឪពុកម្តាយរបស់អ្នក។ »
“ប៉ុន្តែ​” នាង​បាន​និយាយ​ថា៖ «វាមិនអាចកើតឡើងបានទេ។ គ្រួសាររបស់យើងទាំង ២ គ្មានថ្ងៃអនុញ្ញាតចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍នេះទេ។ គ្រួសាររបស់យើងមិនអនុញ្ញាត អាយុយើងមិនទាន់គ្រប់ បញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុក៏មាន និងស្ថានភាពការអប់រំក៏មិនត្រូវគ្នាដែរ។
«ប្រសិនបើលក្ខខណ្ឌទាំងនេះធ្វើឲ្យអ្នកមិនអាចរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍បាននោះ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកនៅតែ ចង់រៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ដោយសម្ងាត់ និងមិនផ្លូវការធ្វើអ្វី? តើមូលហេតុអ្វីដែលធ្វើឲ្យអ្នកចង់ជំនះបែបនេះ?
ចម្លើយរបស់នាងគឺជាចម្លើយដែលយើងលឺជាញឹកញាប់។ នាងបាននិយាយថា៖ «ជាដំបូង យើងមិនមានការប្រុងប្រយ័ត្នពីដែនរបស់យើង។ យើងនិយាយជាមួយគ្នាជាញឹកញាប់ដែលក្រោយមក យើងក៏ស្រឡាញ់គ្នា!»
ជា​ការ​ពិត​ណាស់​ ការមិនយកចិត្តទុកដាក់ពីសារៈសំខាន់នៃដែនរបស់ខ្លួន និងមិនបានចៀសវាងដើរលេងជាមួយអ្នកមិនសូវស្គាល់អាចធ្វើឲ្យមនុស្សមិនបានគិតវែងឆ្ងាយ និងធ្វើឲ្យពួកគេស្ថិតក្នុងស្ថានភាពមួយដ៏លំបាក។ ពេលនេះ យុវជនទាំង ២ នេះត្រូវតែទទួលស្គាល់កំហុសរបស់ខ្លួន…