Hz. Ömer çok sade yaşayan bir insandı. Ancak, ondan da sade yaşayan biri vardı. Bir gün Hz. Ömer’in ağladığını görünce sordu: “Ya Ömer niçin ağlıyorsun?” Hz. Ömer bu soruya, “Ya Rasûlallah, şu anda krallar, kuş tüyü yataklarda yatarken, sen, hasır üzerinde yatıyor ve üzerinde yattığın hasır teninde izler bırakıyor; halbuki sen, Rasûlallah’sın. Rahat bir hayata herkesten daha layıksın!” sözleriyle cevap verdi. Bunun üzerine Allah Rasûlü’nün ağzından şu sözler döküldü: “Razı değil misin Ya Ömer, dünya onların olsun ahiret bizim?”
İsteseydi krallar gibi yaşayabilirdi. Ama, tercihini çileli bir hayattan, kendisi için değil başkaları için yaşamaktan ve yaşatmaktan yana kullandı. Melik bir peygamberliği değil, kul peygamberliği seçti. Kul peygamberliği seçti; çünkü o hem madde hem de mana âleminin sultanıydı. Peygamberlerin sonuncusu, kainatın varlığını borçlu olduğu bir Nebi; şirâzeden çıkan dünyayı tekrar rayına oturtan bir Rasûl idi…
Devir, insanlığın en karanlık yıllarını yaşadığı bir zaman dilimiydi. Güçlü olanın haklı kabul edildiği, yoksulların köle olduğu, kan davalarının, adam öldürmelerin sıradanlaştığı, insanlar arasında ayrımcılığın zirve yaptığı, kadına hiçbir değerin verilmediği, hatta kız çocuklarının diri diri toprağa gömüldüğü bir dönemdi. İnsanlar bunalmıştı artık, bir hiç uğruna birbirlerini öldürmelerinden, kendilerine reva görülen adaletsizliklerden ve haksızlıklardan, toplumdaki ahlaki zafiyetten… Herkes gözlerini ufka dikmiş, insanı insanlığından utandıran bu kara günleri dağıtacak bir aydınlığın gelmesini bekliyordu dört gözle. Sadece insanlık mı? Yerleri ve gökleriyle bütün bir kainat da hazırlık yapıyordu insanlığı içine düştüğü zulüm çukurundan kurtaracak “Sonsuz Nur” için…
İşte Hz. Muhammed insanlığın iflas ettiği bir noktada yeryüzünü şereflendirdi. 23 yıl gibi kısa bir sürede dünyanın çehresini değiştirdi. Bugün bütün kainat O’nun anlayışına muhtaç. Özellikle de Batı medeniyetinin hakim olduğu son üç asrı idrak eden günümüz dünyası…
Dünün problemleri şekil değiştirmiş olsa da özü itibariyle bugün aynen devam ediyor. Çözüm ise Sonsuz Nur’u bir kere daha okumaktan geçiyor. Hem de hayatının her karesini, stratejik bir gözle okuyarak, anlayarak, hissederek ve yaşayarak… (Mehmet Yılmaz)
