Mówi się, że działanie generuje „odruchowość”, gdy pozwala jednostkom, w granicach określonych w danym czasie przez otoczenie, uznać siły socjalizacji na nich oddziałujące oraz zmienić swoją pozycję w strukturze społecznej. Mogą oni utrzymywać i wyrażać swoją autonomię, ich bycie innymi od pozostałych podmiotów systemu oraz mogą posiadać, tworzyć i prezentować innym sens ich działalności. Sens ten jest odmienny od specyficznej treści działalności i tworzy zbiorową tożsamość. Jest wzmocniony poprzez przynależność do organizacyjnych i komunikacyjnych struktur, ponieważ takie struktury niosą za sobą solidarność i tworzą opór wobec wprowadzenia tożsamości lub znaczenia przez odległe i bezosobowe siły.
Odruchowość Hizmet jest bardzo duża, bowiem jego zbiorowa tożsamość nie opiera się na podstawowych asocjacjach, takich jak płeć, wiek, lokalizacja, pochodzenie etniczne czy religia. Zamiast tego wynika z projektów i usług dla powszechnego dobra zbiorowego. Odruchowość jest zarówno skutkiem, jak i przyczyną grupowego działania; stanowi jądro wspólnych działań i procesu utrzymywania tego charakteru, co jeszcze silniej stymuluje zespołową aktywność.
